Andżelika Mirska, „Demokracja lokalna w Niemczech”, [w:] Bokszczanin I., Mirska A., [w:] „Demokracja lokalna w państwach Europy”, Warszawa 2014

Demokracja lokalna w państwach EuropyBadacze demokracji lokalnej są zgodni, iż obecnie wskutek wprowadzenia instrumentów demokracji bezpośredniej oraz nowych form współdziałania w ramach koncepcji demokracji kooperacyjnej członkowie wspólnot lokalnych uzyskali tak silną pozycją w komunalnych procesach politycznych jak nigdy dotąd w historii Niemiec. Lecz sam fakt istnienia szerokich procedur partycypacji nie wystarczy, by stały się one ważnym elementem demokracji lokalnej. Decydujące będzie regularne i skuteczne stosowanie tych instrumentów. W Niemczech nie istnieje jeszcze kultura partycypacji, jak to ma miejsce np. w Szwajcarii. Zwolennicy rozszerzania możliwości partycypacyjnych obywateli argumentują, iż to szkoła demokracji, więcej transparentności i przybliżenie administracji lokalnej do obywatela. Przeciwnicy z kolei podnoszą, iż w ten sposób przeciąża się obywatela sprawami, które należą do obszaru działania odpowiednich organów, naraża wspólnotę na nieobliczalność decyzji podejmowanych np. w referendum, rozmywa się zakres kompetencji i odpowiedzialności organów gminy, zwiększa się koszty procesów podejmowania decyzji.

 

Ten wpis został opublikowany w kategorii Czytelnia, Społeczeństwo obywatelskie. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.