Justyna Zając (red.), „Unia Europejska w regionie śródziemnomorskim: między polityką wspólną a interesami państw członkowskich”, Warszawa 2014

Celem  książki  jest  ukazanie  rozbieżności  między  koncepcją  a  działaniami Unii  Europejskiej na przykładzie jej polityki  śródziemnomorskiej, będącej wynikiem sprzeczności między tożsamością międzynarodową Unii Europejskiej a interesami jej państw członkowskich. Szczegółowej analizie zostanie poddana polityka pięciu państw członkowskich UE, które w największym stopniu wypływają na kształtowanie unijnej polityki śródziemnomorskiej: Francji, Hiszpanii, Włoch oraz Wielkiej Brytanii i Niemiec. Książka  została  podzielona  na  siedem  rozdziałów.  Pierwszy  rozdział (Ryszard  Zięba)  zawiera  formalno-prawne aspekty Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa Unii Europejskiej, ukazując jej dwudzielność oraz konsekwencje dla efektywności działań UE na arenie międzynarodowej. Kolejne rozdziały – II–VI – przedstawiają politykę poszczególnych państw członkowskich  UE  w  regionie  śródziemnomorskim:  Francji  (Stanisław Parzymies), Hiszpanii (Anna M. Sroka), Włoch (Fulvio Attinà), Wielkiej Brytanii (Bartosz Wiśniewski), Niemiec (Aleksandra Zięba). Rozdziały mają identyczną strukturę – składają się z trzech głównych części. W pierwszej autorzy podjęli się prezentacji uwarunkowań, interesów i celów analizowanych  państw  w  regionie  śródziemnomorskim,  w  drugiej  przedstawili  ich politykę, a w trzeciej dokonali analizy oddziaływań danego państwa na politykę śródziemnomorską Unii Europejskiej. Każdy rozdział zakończony jest konkluzjami. Struktura ta została przyjęta świadomie i celowo, ażeby ułatwić czytelnikowi lekturę i porównanie polityk, jakie pięć państw UE prowadzi w regionie Morza Śródziemnego, ze wskazaniem na odmienność interesów tych państw. Ostatni, siódmy rozdział, niejako sumujący (Justyna Zając), wskazuje  wpływ  interesów  Francji,  Hiszpanii,  Włoch,  Wielkiej  Brytanii i Niemiec na rozbieżność między koncepcją polityki śródziemnomorskiej Unii Europejskiej, wpisującej się w paradygmat idealistyczny, a jej działaniami noszącymi cechy paradygmatu realistycznego.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Czytelnia, Polityka zagraniczna i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.