Tadeusz Bodio, Andrzej Chodubski, „O prognostyce w politologii”, Studia Politologiczne vol. 8

sp vol. 8Refleksja nad daleka i bliska przyszłością stanowi nieodłączny aspekt potocznego stylu myślenia i działania ludzi. Jest także wyzwaniem dla nauki, lecz tutaj jej potoczne walory postrzegania przyszłości ulegają wielu komplikacjom i rodzą niemało sceptycyzmu. W sferze nauki intuicja, wyobraźnia czy oczekiwania ludzkie podlegają innym kryteriom oceny i weryfikacji. Przy tym kryteriom na tyle wymagającym i restryktywnym, że wśród uczonych pojawiają się wątpliwości co do możliwości naukowego przewidywania. Współczesność obnaża także liczne słabości prognozowania politycznego. Jeszcze kilka lat wstecz nie przewidywano, że narodziny nowego tysiąclecia będą wiązały się z tragiczną eskalacją terroryzmu międzynarodowego o globalnych skutkach politycznych, militarnych i ekonomicznych oraz że jednostki wojskowe naszego kraju będą uczestniczyły w siłach koalicji antyterrorystycznej w Afganistanie czy Iraku. Można mnożyć przykłady świadczące, że rozwój prognostyki nie nadąża za dynamiką zmian politycznych. Nade wszystko brak jest pewnej teorii przewidywania politycznego w długim przedziale czasowym.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Czytelnia, Pozostałe pozycje i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.